تبليغاتX
صاحبدلان
 به جهان خرم از آنم که جهان خرم ازاوست . . . . . سعدی

 

 

به جهان خرم از آنم که جهان خرم ازاوست  

                                                   عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست

 

به غنیمت شمر ای دوست دم عیسی صبح  

                                                 تا دل مرده مگر زنده کنی کاین دم از اوست

 

نه فلک راست مسلم نه ملک را حاصل    

                                                        آنچه در سر سویدای بنی آدم از اوست

 

به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقیست

                                                       به ارادت ببرم درد که درمانم از اوست

 

زخم خونینم   ، اگر ، به نشود ، به باشد     

                                            خنک آن زخم که هر لحظه مرا مرهم از اوست

 

غم و شادی بر عارف چه تفا وت دارد 

                                                    ساقیا باده بده شادی آن کاین غم از اوست

 

پادشاهی و گدایی بر ما یکسان است

                                              که برین در همه را پشت عبادت خم از اوست

 

سعدیا گر بکند سیل فنا خانه دل    

                                                      دل قوی دار که بنیاد بقا محکم از اوست

سعدی      

www.mojtaba334.blogfa.com

 

**********************************************
|+| نوشته شده توسط دکتر مجتبی کرباسچی در شنبه 25 خرداد1387 و ساعت 0:15  
 خوش مباش ، ای دل ، اگردل از توخوبان می برند
ای دل . . . . .

 

 

خوش مباش ، ای دل ، اگردل از توخوبان می برند
                                                          كين بتان، دل می دهنداما،زتوجان می برند


ماهرويان تا بساط ناز را گسترده اند
                                                           كفرخودرامی فروشند، ازتو ايمان می برند


درشگفتم، از سيه چشمان، كه با جادوی چشم
                                                     كشته ی خودرا به مسلخ، شادوخندان می برند


مهوشان ، ای دل تو را تا در دل خود، جادهند
                                                     گه به قربان می روندت، گه به قربان می برند


جام چشم و شهدلب ،دردست خود دارند ليك
                                                          تشنه را، سوی سرابی در بيابان می برند


گر تورا، برسركشندت نی عروست می كنند
                                                          همچو ماهی، شايدت ازبهر بريان می برند


تار گيسوی نگار ی، گر زچاهت بركشد
                                                       مثل يوسف، شايد ازچاهت به زندان می برند


ای دل اين عاشق كُشان مستند رويايی مباش
                                                         يابه مستی می كُشندت يا به تاوان می برند


شعرت ای نادر، چورويايت شكردارد به هوش!
                                                        كين شكرخواران شكررابا شكردان می برند

 

 www.karbaschy.com

 

|+| نوشته شده توسط دکتر مجتبی کرباسچی در چهارشنبه 22 خرداد1387 و ساعت 10:59  
 عشق بازی را ،چه خوش، فرهاد مسکین کرد و رفت

 

شیرین و فرهاد

 

 

عشق بازی را ،چه خوش، فرهاد مسکین کرد و رفت

                                       جان شیرین را، فدای جان شیرین کرد ورفت

یادگاری در جهان را ، تیشه بهر خود گذاشت

                               بیستون را گر ، زخون خویش رنگین کرد و رفت

دیشب آن نامهربان مه ، آمد واز اشک شوق

                                      آسمان دامنم را ، پر ز پروین کرد و رفت

پیش ازاینها ، ای مسلمانان داشتم دین ودلی

                                     آن بت کافر چنینم ، بی دل ودین کرد ورفت

تا شود آگه زحال زار دل ، باد صبا

                           مو به مو ، گردش در آن گیسوی پرچین کرد و رفت

 

www.karbaschy.com

|+| نوشته شده توسط دکتر مجتبی کرباسچی در چهارشنبه 22 خرداد1387 و ساعت 0:28  
 مناظره خسرو با فرهاد. . . . . . نظامی گنجوی

 

مناظره خسرو با فرهاد

نخستین بار گفتش کز کجایی

بگفت از دار ملک آشنايی

بگفت آنجا به صنعت در چه کوشند

بگفت اندوه خرند و جان فروشند

بگفتا جان فروشی در ادب نیست

بگفت از عشق بازان این عجب نیست

بگفتا عشق شیرین بر تو چون است

بگفت از جان شیرینم فزون است

بگفتا دل زمهرش کی کنی پاک

بگفت آنگه که باشم خفته در خاک

بگفتا گر کند چشم تو را ریش

بگفت این چشم دیگر دارمش پیش

بگفتا دوستیش از طبع بگذار

بگفت از دوستان ناید چنین کار

بگفت ازعشق کارت سخت زاراست

بگفت از عاشقی خوشتر چه کار است

بگفتا اَر من کنم در وی نگاهی

بگفت آفاق را سوزم به آهی

نظامی گنجوی

 www.karbaschy.com

 ***************************          

|+| نوشته شده توسط دکتر مجتبی کرباسچی در چهارشنبه 22 خرداد1387 و ساعت 0:20  
 چشم ها را بايد شست، جور ديگر بايد ديد . . . . . سهراب سپهري
 

چشم ها را بايد شست، جور ديگر بايد ديد

هر كجا هستم باشم، آسمان مال من است
پنجره، فكر، هوا، عشق، زمين مال من است
چه اهميت دارد گاه اگر ميرويند قارچ های غربت
من نمي دانم كه چرا مي گويند اسب حيوان نجيبی است
كبوتر زيباست.
و چرا در قفس هيچ كسي كركس نيست.
گل شبدر چه كم از لاله قرمز دارد
 
چشم ها را بايد شست، جور ديگر بايد ديد


واژه ها را بايد شست.
واژه بايد خود باد
واژه بايد خود باران شد
 
…….
 
زير باران بايد رفت.
فكر را، خاطره را زير باران بايد برد
دوست را زير باران بايد ديد
عشق را زير باران بايد جست …
زير باران بايد چيز نوشت، حرف زد، نيلوفر كاشت
 
زندگي تر شدن پي در پي
زندگي ابتني كردن در حوضچه اكنون است!
رخت ها را بكنيم
آب در يك قدمي است …

سهراب سپهری

 

www.karbaschy.com

 

 

 

|+| نوشته شده توسط دکتر مجتبی کرباسچی در جمعه 10 خرداد1387 و ساعت 0:15